Sophie Liebert

Op mijn 12 jaar kreeg ik mijn eerste hondje voor mijn plechtige communie, een mini-maltezer. Ik vond het super om hem allerhande truukjes aan te leren en met hem bezig te zijn. Als grote dierenvriend kon ik enkel maar genieten van met dieren te werken.

Na het overlijden van mijn laatste hondje, gingen we op zoek naar een nieuwe gezinshond. Dit maal wilden we een groter formaat en een ras dat niet zo vaak voorkwam. Onze beste vriend verwees naar een Rhodesian Ridgeback als ideale hond voor ons. Met twee jonge kinderen en een drukke fulltime job, waagde we ons aan het ras. Na heel wat opzoekwerk, het zoeken van een geschikte kennel, en na bijna één jaar wachten kwam Qyto in ons gezin terecht.

Ondanks mijn ervaring met honden, was ik enorm bezorgd over de opvoeding van Qyto. Ik las op het internet dat Ridgebacks niet altijd makkelijk te trainen zijn en dat positieve benadering zeer belangrijk was. Via online training van Puppy opvoeden, kwam ik meer en meer te weten over positieve stimuli en negeren van ongewenst gedrag. Na 1 week bij ons te zijn, kon Qyto al heel wat dingen maar ik wist dat ik verder en dieper op bepaalde trainingen diende in te gaan en kwam zo bij Canis Optimus terecht.

Niet alleen waren de trainingsmomenten bij Jurgen en Vicky enorm leerrijk, ik werd meer en meer gepassioneerd door samen te werken met Qyto. Ondanks mijn twijfels in het begin, kan ik nu zeggen dat Qyto de beste hond is dat we ons ooit hebben kunnen inbeelden, met zijn imposante uiterlijk maar gouden karakter, zijn af en toe puberteitscrisissen en toch wel dat klein beetje pit, heb ik via Jurgen en Vicky mijn hond leren begrijpen en nog meer leren appreciëren.

Eens je hondentaal begrijpt, is de sky not the limit….